Ηταν ένα βάρος που κουβαλούσε εδώ και 22 μήνες. Αυτό το «φάντασμα» τον είχε στοιχειώσει από τον Απρίλη του 2008 και περίμενε αυτή τη στιγμή όσο τίποτα άλλο κι ας μην το έδειχνε! Ο Σπανός είχε πραγματικό καημό για τον Ατρόμητο μετά από εκείνο το «μαύρο» απόγευμα στη Νέα Σμύρνη όταν μετά την ήττα από τον Πανιώνιο γράφτηκε ο επίλογος μίας χρονιάς, η οποία εξελίχθηκε σε εφιάλτης.

Το σοκ του υποβιβασμού και ό,τι ακολούθησε, η δύσκολη περιπέτεια στη σκληροτράχηλη Β’ Εθνική και ο αγώνας για την άμεση επάνοδο στη Super League. Οταν το μυαλό καθάρισε από τη στενοχώρια, σε πρώτο πλάνο μπήκε ο προγραμματισμός για την αναγέννηση της ομάδας από τις στάχτες της. Ουδέποτε όμως έφυγε από τη σκέψη εκείνη η μέρα.

Ο Σπανός πάντα περίμενε να γυρίσει ο τροχός και να έρθει το πλήρωμα του χρόνου για μία αναμέτρηση κόντρα στον Πανιώνιο και μία μεγάλη νίκη για τον Ατρόμητο. Κάτι σαν ρεβάνς. Αυτή η μεγάλη προσωπική εξιλέωση ήρθε προχθές! Μόνο αν κάποιος έβλεπε την εικόνα του στα επίσημα με το τελευταίο σφύριγμα, θα μπορούσε να καταλάβει την έκσταση που αισθανόταν. Ορθιος, με τις γροθιές υψωμένες, να αποθεώνει τον Δώνη και τους ποδοσφαιριστές του, να φωνάζει συνθήματα και να πανηγυρίζει έξαλλα.

«Είστε παλικάρια!»
Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο έντονη στα αποδυτήρια. Ο μεγαλομέτοχος μπήκε με δάκρυα στα μάτια, εμφανώς συγκινημένος, αλλά και ήταν ο μπροστάρης του «γλεντιού» που στήθηκε! «Είστε παλικάρια. Με κάνατε υπερήφανο με τη μεγάλη εμφάνιση και την τεράστια νίκη που πετύχατε» είπε στους παίκτες και έγινε «ένα» μαζί τους!

Το ίδιο βάρος κυνηγούσε και κάποιους ποδοσφαιριστές-κεφάλαια για τον Ατρόμητο. Ο Χρυσόστομος Μιχαηλίδης, ο Εμάνουελ Περόνε και ο Μαρσέλο Ολιβέιρα ήταν οι τρεις οι οποίοι είχαν τότε βιώσει την άσχημη εμπειρία και εξίσου με τον Σπανό περίμεναν να πάρουν το αίμα τους πίσω. Το κερασάκι στην τούρτα πάντως μπήκε από τον Γιώργο Σπανό, ο οποίος ανακοίνωσε έξτρα πριμ.

Ατρόμητος... παντός καιρού
Ο φετινός Ατρόμητος είναι Ατρόμητος του Γιώργου Δώνη από την πιο χτυπητή έως την πιο ανεπαίσθητη λεπτομέρεια. Ο Ελληνας προπονητής ζει τη δική του ξεχωριστή κατάσταση ευδαιμονίας, ύστερα από την προσωπική του άδοξη περιπέτεια στην ΑΕΚ. Γιατί και ο Δώνης κουβαλούσε το δικό του βάρος, θέλοντας μέσω του Ατρόμητου να αποδείξει ότι οι συγκυρίες ήταν εκείνες που δεν του επέτρεψαν να παράξει έργο στην Ενωση.

Πλέον, οι παίκτες του Ατρόμητου φέρονται εντός αγωνιστικού χώρου όπως ο ίδιος είχε οραματιστεί και αυτό τον κάνει να αισθάνεται δικαίωση. Η φράση του, άλλωστε, «είμαστε μεγάλη ομάδα και οι ποδοσφαιριστές που έχω τώρα είναι οι καλύτεροι που είχα ποτέ» είναι άκρως ενδεικτικές.

Ο φετινός στόχος ·πέρα της αναμενόμενης άνετης εξασφάλισης της παραμονής- ήταν να δημιουργηθεί μία ομάδα η οποία θα έχει ταυτότητα, θα κάνει το παιχνίδι της και δεν θα προσαρμόζεται ή συμβιβάζεται με το παιχνίδι του αντιπάλου ή άλλους παράγοντες, όπως ο καιρός. Προχθές άνοιξαν οι ουρανοί στο Περιστέρι, αλλά οι γηπεδούχοι δεν σήκωσαν την μπάλα, δεν άφησαν στην άκρη τα «τρίγωνα» και την ανάπτυξη που εφαρμόζουν πάντα και αυτό ήταν το «κλειδί» για την κυριαρχία επί του Πανιώνιου. Η σφραγίδα Δώνη είναι γεγονός.