Ελληνικά και ξένα ΜΜΕ –μη φανταστείτε δα και πολλά– ασχολήθηκαν χθες και σήμερα με μία είδηση – μαϊμού, όπως θεωρείται από πολλούς, αλλά όχι και από την Δικαιοσύνη το τροχαίο των Κεντέρη – Θάνου.

Η είδηση αναφέρει ότι η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έχει στείλει, εδώ και λίγο καιρό, κρυφά από τον υπόλοιπο κόσμο, στο σπίτι της Κατερίνας Θάνου, το χρυσό μετάλλιο των 100μ. από τους Ολυμπιακούς Αγώνας του 2000, στο Σύδνεϋ, που βρέθηκε μετέωρο μετά την ομολογία της Μάριον Τζόουνς για χρήση απαγορευμένων ουσιών.

Βάσει των στάνταρ κανονισμών, το μετάλλιο πράγματι έπρεπε να είχε καταλήξει στα χέρια της Ελληνίδας πρωταθλήτριας.

Βάσει διακλαδώσεων των ίδιων κανονισμών, δεν της έχει αποδοθεί.

Και μέχρι σήμερα που μιλάμε, το μετάλλιο βρίσκεται ασφαλισμένο στην έδρα της ΔΟΕ στη Λοζάννη και όχι στην Αθήνα.

Σε ειδική τραπεζική θυρίδα, δίπλα – δίπλα με εκείνη, όπου ακόμα φυλάσσονται, εδώ και 39 χρόνια, τα 12 ασημένια μετάλλια των Αμερικανών παικτών του μπάσκετ που αρνήθηκαν να δεχθούν την ήττα τους από τους Σοβιετικούς συναδέλφους τους στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του 1972 και ουδέποτε τα παρέλαβαν.

Ένα ελληνικό αθλητικό σάιτ, λοιπόν, έφερε στην επιφάνεια την «είδηση» και μια αγγλική εφημερίδα πρόσφερε τις διεθνείς διαστάσεις, έστω και αν αναφέρει στο άρθρο της, ότι οι πηγές της έχουν προέλευση την Ελλάδα.

«Αν η Θάνου πάρει κάποτε το χρυσό μετάλλιο από την ΔΟΕ θα έχουν περάσει 20-30 χρόνια. Νωρίτερα, αποκλείεται», έλεγε το 2008 ένα από τα μέλη της ΔΟΕ.

Και επειδή υπήρξε έντονη αντιπαράθεση εκείνη την εποχή μεταξύ της ΔΟΕ και του δικηγόρου της Θάνου, του Γρηγόρη Ιωαννίδη, το περιεχόμενο της αλληλογραφίας προς τους «αθανάτους» θεωρήθηκε από πολλούς ως απειλητικό. Και χωρίς να προέρχονται από την Μάνη, το έφεραν… μανιάτικο.

Το θέμα «Θάνου» το χειρίστηκε αποκλειστικά ο αντιπρόεδρος της ΔΟΕ, ο Γερμανός, Τόμας Μπαχ, παλιός Ολυμπιονίκης της ξιφασκίας και πιθανότατα επόμενος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Λένε ότι γνωρίζει «απέξω και ανακατωτά» τους κανονισμούς και τα παραθυράκια τους και ποτέ δεν κάνει λάθος εισηγήσεις.

Με δική του εισήγηση κόπηκε η Θάνου από το Πεκίνο και με το δικό του σκεπτικό έγινε ομόφωνα δεκτή η απόφαση να μη λάβει το χρυσό μετάλλιο του Σύδνεϋ.

Η Θάνου γνωρίζει ότι δεν έχει αυτό το μετάλλιο σπίτι της.

Η ΔΟΕ γνωρίζει ότι δεν της το έχει αποστείλει ποτέ και ούτε προτίθεται να το κάνει.

Ο Γρηγόρης Ιωαννίδης γνωρίζει πιθανότατα όλη την αλήθεια, αλλά την αποκρύβει.

Οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι εφόσον δεν έχουμε να κάνουμε με μια δημοσιογραφική γκάφα ολκής, τότε όλα σχετίζονται με τη δίκη Κεντέρη – Θάνου, που ξεκινάει και πάλι στις 21 Φεβρουαρίου.

Τότε που έχουν κληθεί να δηλώσουν για πρώτη φορά «παρόντες» οι δύο Ολυμπιονίκες και να καταθέσει ο δημοσιογράφος, Φίλιππος Συρίγος, ο οποίος έχει δηλώσει και σε κείμενα του ότι γνώριζε για το τροχαίο ατύχημα λίγες ώρες πριν αυτό γίνει.

Η είδηση – μαϊμού, μάλλον χρησιμοποιήθηκε, λοιπόν, ως αντιπερισπασμός απέναντι σε μια πιθανότατα ασύμφορη κατάθεση ή καλύτερα μπορεί να θεωρηθεί ως ένα επιπλέον «όπλο» της υπερασπιστικής γραμμής.

Δεν είναι, δηλαδή, δυνατόν η ΔΟΕ να μας προσφέρει το χαμένο χρυσό μετάλλιο αναγνωρίζοντας προφανώς το λάθος της κι εμείς τις ίδιες ημέρες να θέλουμε να τιμωρήσουμε δύο Ολυμπιονίκες…

Η 21^η Φεβρουαρίου θα είναι μια δύσκολη ημέρα.