8:53
19/5
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΝΤΗΣ

Το «συγγνώμη, κύριε, ποιος είστε;» του Σπανούλη

Πρώτος στη σειρά καθόταν ο Δημήτρης Ιτούδης, ο οποίος μάλιστα αυτήν τη φορά και σε ό,τι αφορά το ενδυματολογικό μέρος της υπόθεσης- αντί για σκούρο ριγωτό κοστούμι, προτίμησε ένα ανοιχτό μπεζ. Δίπλα του ο «γιος του πάρ’ τα όλα» την περσινή σεζόν, Νάντο ντε Κολό...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΝΤΗΣ
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
ΜΟΙΡΑΣΤΕ

Πρώτος στη σειρά καθόταν ο Δημήτρης Ιτούδης, ο οποίος μάλιστα αυτήν τη φορά και σε ό,τι αφορά το ενδυματολογικό μέρος της υπόθεσης- αντί για σκούρο ριγωτό κοστούμι, προτίμησε ένα ανοιχτό μπεζ...

Δίπλα του ο «γιος του πάρ’ τα όλα» την περσινή σεζόν, Νάντο ντε Κολό...

Τρίτος στη σειρά ο Γιάννης Σφαιρόπουλος με μπλε κοστούμι και τα κορακάτα μαύρα μαλλιά του περιποιημένα, όπως πάντοτε, με τζελ: τόσο περιποιημένα και τόσο μαύρα που, μολονότι έχουμε διαφορά μόλις τέσσερα χρόνια, με κάνουν να τον ζηλεύω!

Με κάνουν επίσης, μιας και το ‘φερε η κουβέντα, να αναρωτιέμαι πού στα κομμάτια διοχετεύει αυτός ο άνθρωπος το άγχος και την πίεση που δέχεται κυρίως τα τελευταία δυόμισι χρόνια...

Αμέσως μετά ο αρχηγός του Ολυμπιακού, ο Βασίλης Σπανούλης, με γκρι σακάκι, μπορντό γραβάτα και μπεζ παντελόνι, στο οποίο μάλιστα, για να ανταποκρίνεται στην τελευταία λέξη της μόδας, είχε γυρισμένο το μπατζάκι!

Πλάκα πλάκα απόψε θα φανεί εάν αυτά τα γυρισμένα μπατζάκια του θα πάρουν φωτιά, όπως καθ’ έξιν και κατ’ εξακολούθησιν συμβαίνει στα μεγάλα ματς και δη στους ημιτελικούς των Φάιναλ Φορ, στους οποίους ο «V-Span» δεν έχει λερώσει ποτέ τη φωλιά του (4-0).

Ούτως ειπείν, πάνω στο πάνελ της συνέντευξης Τύπου του Φάιναλ Φορ, που φιλοξενήθηκε στο παλιό παλάτι των σουλτάνων, είχε ήδη συμπληρωθεί το πάνελ του πρώτου ημιτελικού και άρχιζε να σχηματίζεται εκείνο του δεύτερου...

Για να δώσω έναν παραπάνω τόνο θρίλερ, το πάνελ του δεύτερου ημιτελικού κατέληγε με τον Σέρχιο Γιουλ, ο οποίος ασφαλώς ως σπεσιαλίστας του είδους πολύ θα ήθελε να κληρονομήσει την παράδοση που έχουν αφήσει στην Κωνσταντινούπολη ο Σάσα Τζόρτζεβιτς από το 1992 και ο Γιώργος Πρίντεζης από το 2012...

Να δώσει κι ελόγου του δηλαδή τον τίτλο ?ο οποίος μάλιστα θα είναι ο δέκατος- στη Ρεάλ Μαδρίτης με ένα buzzer beater, που ο μπαγάσας τα έχει για πρωινό!

Δίπλα του ο προπονητής της «βασίλισσας», Πάμπλο Λάσο, που έχει διατελέσει παίκτης του Ομπράντοβιτς και απόψε καλείται να του χαλάσει τη ζαχαρένια...

Παραδίπλα ο Μπόγκνταν Μπογκντάνοβιτς με σιελ καρό σακάκι, με γιλέκο, με ατημέλητα δεμένο τον κόμπο της γραβάτας, αλλά χωρίς το μπουκαλάκι με τον αγιασμό που του έχει δώσει μαζί με την ευχή της η μάνα του!

Τον ρώτησα πού το κρύβει και μου απάντησε πως «το έχω συνεχώς στην τσάντα με τα αθλητικά ρούχα και τα παπούτσια μου για να μην ξεχάσω να ραντιστώ»...

Δεν ξέρω εάν εκτός από τον απατό του, που λέμε και στο χωριό μου, ο μέλλων παίκτης των Κινγκς σκοπεύει να ραντίσει επίσης τους συμπαίκτες του και τον Ομπράντοβιτς, ο οποίος μάλιστα του επιδαψίλευσε και ένα σπουδαίο κομπλιμέντο...

Στον επίλογο της συνέντευξης Τύπου τον ρώτησα ποιον απ’ όλους τους παίκτες που βρίσκονταν εκεί και δη τους θρυλικούς παλαίμαχους, οι οποίοι κοσμούσαν την πρώτη σειρά, θα ήθελε να έχει τώρα στη διάθεσή του ή λυπάται επειδή δεν τον κοούτσαρε ποτέ...

Σκέφτηκα ότι μπορεί να διάλεγε τον Θοδωρή Παπαλουκά παρέα με τον οποίον έπινε κιόλας το ποτό του προχθές το βράδυ, αλλά έβαλε τα γέλια, σχολίασε «έλα ρε φίλε» και αμέσως έπιασε από το μπράτσο τον παρακαθήμενό του...

Τον εξ ευωνύμων παρακαθήμενό του, εννοώ (Μπογκντάνοβιτς), διότι εάν έβαζε ο διάβολος το χέρι του και έπιανε από το μπράτσο τον εκ δεξιών, τότε θα ‘χαμε θέμα!

Δεξιά του καθόταν ο... ακατονόμαστος!

Λες και ήταν βγαλμένη από κάποιο σατανικό σενάριο, η γειτνίαση δυο ανθρώπων που έχουν να μιλήσουν εδώ και επτά χρόνια έγινε το θέμα της ημέρας: ένα θέμα το οποίο ωστόσο δεν έβγαλε είδηση...

Είδηση θα αποτελούσε εάν ο Βασίλης και ο Ζέλικο έριχναν λήθη στο παρελθόν και στο ό,τι συνέβη μεταξύ τους το καλοκαίρι του 2010, όταν ο Σπανούλης, βαδίζοντας μετά από 72 ώρες στα φρέσκα χνάρια του ΛεΜπρον Τζέιμς, πήρε τα ταλέντα του από το Μαρούσι και τα κουβάλησε στο Νέο Φάληρο...

Ο Ομπράντοβιτς τον κατηγόρησε επειδή αθέτησε την υπόσχεσή του και δεν μίλησε μαζί του προτού ανακοινώσει τη μετακόμισή του στον Ολυμπιακό, και έκτοτε όποτε βρεθούν κοντά οι δυο τους, ο ένας κοιτάζει προς την Ανατολή και ο άλλος προς Δυσμάς.

Χθες η γειτνίαση είχε δυο πράξεις: την πρώτη έξω από το ξενοδοχείο «Polat Renaissance», απ’ όπου έφυγαν οι παίκτες και οι προπονητές των τεσσάρων ομάδων με κατεύθυνση το «Σιραγκάν». Εστησα καρτέρι εκεί, αλλά εν τέλει ο Ομπράντοβιτς μπήκε στο ίδιο αυτοκίνητο με τον Ιτούδη και ο Σπανούλης σε άλλο μαζί με τον Γιουλ...

Μια ώρα αργότερα, όταν ανέβηκαν στο πάνελ, ο Σπανούλης έπεσε στην περίπτωση διότι το «σετάρισμα» ήταν ήδη κανονισμένο με τους προπονητές και τους παίκτες ανά ζεύγη αγώνων να κάθονται εκ περιτροπής. Ανέβηκε, είδε τον Σφαιρόπουλο στη θέση του, αντίκρισε και τον Ομπράντοβιτς στη δική του και δεν είχε άλλη επιλογή...

Τουτέστιν, αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων!

Κάθισε στο κενό κάθισμα και για την επόμενη ώρα εκείνος κι εκείνος έμειναν μακριά και (όχι αγαπημένοι, όπως λέει η παροιμιώδης έκφραση, αλλά) τσακωμένοι!

Πολύ κακό για το τίποτα, λοιπόν, άλλωστε αυτό είναι ένα έργο που είχε ξαναπαιχτεί (αλλά όχι σε απόσταση μιας ανάσας) και το 2012 πάλι στην Κωνσταντινούπολη και το 2015 στη Μαδρίτη, χώρια οι συνεντεύξεις Τύπου και οι παρουσιάσεις πριν από τα πλέι οφ του πρωταθλήματος της Α1 και του Κυπέλλου Ελλάδος.

Βεβαίως, όπως έλεγε ο Μάτζικ Τζόνσον, «nobody is bigger than the game» και τούτο το γνωρίζουν πολύ καλά ο (κάθε) Ομπράντοβιτς και ο (κάθε) Σπανούλης: ούτε οι ίδιοι ούτε η βεντέτα που έχουν ανοίξει και δεν φαίνεται να καταλήγει σε σασμό (όπως αποκαλείται στην Κρήτη η συμφιλίωση) δεν βρίσκονται πάνω από την αποστολή και τον στόχο τους...

Ο Ομπράντοβιτς δίνει «παρών» στο 17ο Φάιναλ Φορ της καριέρας του και σημαδεύει την ένατη κούπα και μάλιστα στη χώρα της ομάδας του όπως είχε συμβεί το 1995 με τη Ρεάλ Μαδρίτης (Σαραγόσα), το 2000 (Πυλαία) και το 2007 (ΟΑΚΑ) με τον Παναθηναϊκό. Αυτό βεβαίως είναι σχετικό, διότι το Φάιναλ Φορ διεξάγεται στην ευρωπαϊκή πλευρά της Πόλης, ενώ η Φενέρμπαχτσε εδρεύει στην ασιατική, οπότε δεν άλλαξε απλώς χώρα, αλλά κοτζάμ ήπειρο!

Ο Σπανούλης τράβαγε τα ζόρια του με τον Βαν Γκάντι στο Χιούστον, όταν το 2007 ο Παναθηναϊκός στεφόταν πρωταθλητής Ευρώπης στο ΟΑΚΑ, αλλά στη συνέχεια κατέκτησε τρεις τίτλους σε τέσσερις επιχειρήσεις σε Φάιναλ Φορ: το 2009 στο Βερολίνο με τους «πράσινους» και δυο στη σειρά (2012/Κωνσταντινούπολη, 2013/Λονδίνο) με τους «κόκκινους», με τους οποίους ήταν φιναλίστ πριν από δυο χρόνια στη Μαδρίτη και επιστρέφει απόψε...

Απόψε που, ως είθισται στα μεγάλα και καθοριστικά ματς, θα πατήσει πάνω στο παρκέ του «Sinan Erdem Dome» με τέτοια αποφασιστικότητα και τόση στοχοπροσήλωση σαν να παίζει το τελευταίο ματς της ζωής του!

Στις 7 Αυγούστου ο αρχηγός του Ολυμπιακού θα κλείσει τα 35 χρόνια του, αλλά μάλλον έχει γίνει λάθος στη ληξιαρχική πράξη γέννησής του! Σε κάθε περίπτωση η πείνα του παραμένει ακόρεστη και, όπως παραδέχθηκε χθες ο Νάντο ντε Κολό, «το ένστικτό του στις κρίσιμες στιγμές συνιστά τη διαφορά ανάμεσα στο να είσαι καλός παίκτης και στο να είσαι ο Σπανούλης»!

Ο Σπανούλης είναι ο Σπανούλης, ο Ολυμπιακός είναι ο Ολυμπιακός, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας είναι η ΤΣΣΚΑ Μόσχας και ο... Παναθηναϊκός είναι ο Παναθηναϊκός: όλοι τους εμπλέκονται σε ένα γαϊτανάκι οκτώ ετών, το οποίο προφανώς ο Βασίλης δηλώνει ετησίως στο «πόθεν έσχες» του!

Το εννοώ αυτό, διότι εκτός από τις τρεις κασκαρίκες που έχει προκαλέσει στους Μοσχοβίτες με τον Ολυμπιακό, ο λεγάμενος τούς είχε περιποιηθεί δεόντως και με τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Φάιναλ Φορ του 2009 στο Βερολίνο.

Το 2010 ο Σπανούλης διέβη τον Ρουβίκωνα και, ανεξαρτήτως από προπονητές, παίκτες, συνθήκες και συγκυρίες, οι «κόκκινοι» έριξαν στο καναβάτσο την ΤΣΣΚΑ τρεις φορές (τελικός 2012, ημιτελικός 2013, ημιτελικός 2015) και μάλιστα με διαφορετικά σενάρια: τούτου δοθέντος, οι Μοσχοβίτες αισθάνονται πως κουβαλάνε μια μαϊμού στον σβέρκο τους!

Ερωτήθη επ’ αυτού ο Δημήτρης Ιτούδης, ο οποίος υπέστη το τέταρτο κατά σειρά σοκ (μετά τον Μεσίνα, τον Καζλάουσκας και πάλι τον Μεσίνα) και μάλλον έδειξε να ενοχλείται. Σίγουρα πάντως νιώθει καλύτερα διότι πέρυσι η ΤΣΣΚΑ κατάφερε να ξορκίσει τους δαίμονες που τη στοίχειωναν από το 2008, απενοχοποιήθηκε και ανέβηκε στον θρόνο...

Πέρυσι συνέβησαν όλα αυτά. Σωστό...

Πέρυσι που ο Ολυμπιακός δεν ήταν παρών στο Φάιναλ Φορ! Σωστό και αυτό, κύριε Σφαιρόπουλε!

Αναφέρομαι επίτηδες στον προπονητή του Ολυμπιακού, διότι του έλαχε ο κλήρος να δει το έργο και από τις δυο πλευρές: πριν από πέντε χρόνια στον τελικό βρισκόταν στο πλάι του Γιόνας Καζλάουσκας και είδε τον Γιώργο Πρίντεζη να τους κλέβει την μπουκιά από το στόμα και τον Ολυμπιακό να γυρίζει από το -19 και να αναγορεύεται σουλτάνος!

Τρία χρόνια αργότερα στη Μαδρίτη ο «coach Bullet» (έχοντας διαδεχθεί τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τον Μίλαν Τόμιτς) είδε τον μεν Σπανούλη να αστοχεί στα πρώτα έντεκα σουτ, αλλά να στέλνει συστημένα τα τελευταία τέσσερα, τον δε Ολυμπιακό να ξανακάνει το ριφιφί!

Στην εφετινή σεζόν η ΤΣΣΚΑ νίκησε δυο φορές τον Ολυμπιακό: στις 3 Νοεμβρίου άλωσε το ΣΕΦ με 81-75, ενώ στις 7 Απριλίου, απόντος του Σπανούλη, επιβλήθηκε με 90-86, ωστόσο η αποψινή παρτίδα είναι από άλλο ανέκδοτο...

Τα στατιστικά ευνοούν τους Μοσχοβίτες, οι οποίοι υπερτερούν σε όλες τις κατηγορίες, εκτός από τα ριμπάουντ, τις τάπες και τα λιγότερα λάθη: καλά και χρήσιμα είναι τα νούμερα και ασφαλώς ταυτοποιούν τις ομάδες και τους παίκτες, ωστόσο σε τέτοιες περιπτώσεις συχνά πηγαίνουν περίπατο και δίνουν τη θέση τους σε άλλα στοιχεία, είτε αγωνιστικά είτε ψυχολογικά είτε πνευματικά...

Τι πρέπει να κάνει απόψε ο Ολυμπιακός για να φράξει τον δρόμο της ΤΣΣΚΑ και να προκριθεί στον τελικό; Υπάρχουν πολλές εκδοχές απάντησης σε αυτό το ερώτημα, αλλά θαρρώ πως την καλύτερη την έδωσε τις προάλλες σε μια συνέντευξή του προς την Cosmote TV ο Μάντζαρης...

«Να κάνουμε ό,τι είναι να κάνουμε και να μην κάνουμε ό,τι δεν πρέπει να κάνουμε. Δεν θέλω όμως να φτάσουμε στο σημείο να μετανιώσουμε για ό,τι δεν κάναμε...».

Τι λες τώρα, Βαγγέλη!

[ "Goal" ]
ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ