13:19
17/2

Μόνο στην Ελλάδα κρίνουν τι φοράς

Και νέος στην ηλικία είναι και εξτρίμ τύπος. Με τις Μοϊκάνες του και τα τατουάζ του πιο πολλά κι από τους βαρυποινίτες του Αλκατράζ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙΣΑΡΗΣ
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
ΜΟΙΡΑΣΤΕ

ΙΔΟΥ λοιπόν που τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Εξαρτάται δηλαδή από το ποιος τα φοράει. Φούστα κι επίσης μαύρη είχε φορέσει κι ο Σάκης Ρουβάς. Οταν ακόμα ήταν με τον Ψινάκη. Πριν κάνει παιδί και νοικοκυρευτεί. Και στην πίστα βέβαια. Οχι σε δημόσια εμφάνιση. Καλλιτέχνης είναι, έχει δικαίωμα στο εξτρίμ.

Με φούστα ή με γυναικείο φόρεμα, αν κάνω λάθος, είχε εμφανιστεί κάποια στιγμή όταν παρουσίαζε τη Γιουροβίζιον ο Καπουτζίδης. Επίσης κανένα πρόβλημα. Ηθοποιός είναι το παλικάρι. Δεν υπάρχουν στην τέχνη στερεότυπα. Πολύ περισσότερο όταν ο ρόλος της κοπέλας είναι ο καλύτερός του. Βλέπεις τα μάτια του πώς λάμπουν όταν τον παίζει. Ο Σισέ βέβαια το πήγε ένα βήμα ακόμα παραπέρα. Ούτε στην πίστα ανέβηκε με τη μαύρη φούστα ούτε τη φόρεσε για κάποιο γύρισμα. Δημόσια εμφανίστηκε.

Και πάλι όμως no problem. Ετσι ή αλλιώς πέρα από αθλητής και νέος στην ηλικία είναι και εξτρίμ τύπος. Με τις Μοϊκάνες του και τα τατουάζ του πιο πολλά κι από τους βαρυποινίτες του Αλκατράζ. Τι να του πούνε δηλαδή; Οτι σαλιώνει το γραμματόσημο; Ούτε αυτό είναι ντροπή βέβαια τη σήμερον ημέραν, αλλά τέτοιος συνειρμός δεν μπορεί να γίνει. Κι όταν είσαι δύο μέτρα άντρας, δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν. Το κέφι σου κάνεις, την πλάκα σου και δεν δίνεις πουθενά λογαριασμό. Κι ειδικότερα οι μαύροι το έχουνε αυτό. Να θέλουν να εντυπωσιάζουν με την εμφάνισή τους.

Στην Ευρώπη μάλιστα υπάρχουν ειδικά μαγαζιά με ρούχα για μαύρους. Κόκκινα σακάκια, λαχανί παντελόνια, κίτρινα παπούτσια. Και μεγάλων οίκων μόδας και σε πανέρια. Ανάλογα με το βαλάντιο. Στην Ελλάδα μόνο χαρακτηρίζουν το ποιος είσαι ανάλογα με το τι φοράς. Οπως έγινε και με τον Σισέ. Οι Ολυμπιακές εφημερίδες του γράψανε εν όψει του ντέρμπι «βάλε φούστα κι έλα στο Καραϊσκάκη». Οι Παναθηναϊκές το ερμηνεύσανε ότι ο Σισέ φόρεσε τη φούστα για να είναι άνετος το Σάββατο. Να μη χρειάζεται να κατεβάσει το φερμουάρ. Και δεν είναι τυχαίο άλλωστε το ότι μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν τόσα πολλά σεξουαλικά συνθήματα στα γήπεδα. Στην Αγγλία θα πούνε ένα fuck off και θα καθαρίσουνε. Στην Ιταλία va fanculo. Στα ισπανικά ένα puta madre. Το σεξουαλικό ρεπερτόριο της ελληνικής εξέδρας δεν έχει προηγούμενο.

Οι... συνουσίες των γηπέδων

ΤO «έτσι γαμ... ο Πειραιάς» κι «έτσι γαμ... η Λεωφόρος» δίνουνε και παίρνουνε. Το «γαμ... ο Θρύλος κι ο Πειραιάς» όπως κι ο ΠΑΟ και η Λεωφόρος δονούνε την ατμόσφαιρα. Μανάδες και αδελφές τις παίρνουνε όλοι νουμεράδα. Εξίσου συνουσιάζεται ο ΠΑΟΚ και η Θεσσαλονίκη, ενώ το «Τούρκοι, Τούρκοι, τον παίρνετε τσιμπούκι» σε καμιά περίπτωση δεν έχει να κάνει με Χρυσαυγίτες. Και δεν μπορείς να μιλήσεις σήμερα για σεξουαλική πείνα ή στέρηση.

Αρκετοί στις εξέδρες των οργανωμένων είναι με τις γκόμενές τους. Που φοράνε κι αυτές φανέλες της ομάδας. Και στα εκτός έδρας παιχνίδια τις παίρνουνε μαζί τους. Δεν είναι να πεις δηλαδή ότι δεν πηδάνε στο κρεβάτι και θέλουνε να πηδήξουνε με το στόμα τον αντίπαλο. Προφανώς με τα σεξουαλικά συνθήματα νομίζουν ότι εξευτελίζουν πολύ περισσότερο τον αντίπαλο.

Επικοινωνία με τον λαό μέσω SMS

ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΣ, όμως, δεν υπάρχει μόνο στο ποδόσφαιρο. Το φαινόμενο έχει επεκταθεί γενικότερα στην κοινωνία. Τελευταίο θύμα ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμύνης, Πάνος Μπεγλίτης. Πήγε να κόψει την πίτα της ΕΑΒ στο Σχηματάρι και δέχτηκε αήθη επίθεση. Οχι από τον όχλο, όπως ο Χατζηδάκης. Συνδικαλιστές του την πέσανε με μπουκάλια, νερό και γιαούρτια. Ευτυχώς όμως δεν ήταν καλοί στο σημάδι, οι κεσέδες περάσανε ξώφαλτσα και το κοστούμι του Μπεγλίτη δεν θα χρειαστεί καθαριστήριο. Ατσαλάκωτος επέστρεψε στο γραφείο του. Ταυτόχρονα η δυναμική παρέμβαση του Γιώργου Παπανδρέου έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.

Ο ελληνικός λαός μπορεί να είναι ήσυχος και να αισθάνεται ασφαλής: ούτε η Ελλάδα πωλείται ούτε υπάρχει θέμα πρόωρων εκλογών. Σε ό,τι έχει να κάνει όμως με τις εκλογές φαίνεται ότι προκύπτει πρόβλημα. Είτε μέσα στο 2011 είτε αργότερα κάποια στιγμή θα γίνουν. Δεν είναι δυνατόν να αναλάβει προσωρινά ο στρατός, όπως στη μετά Μουμπάρακ (φωτό) Αίγυπτο. Κάποια στιγμή λοιπόν θα κληθεί ο λαός να πάει στις κάλπες και θ' αρχίσει η προεκλογική περίοδος. Κι όσο πιο πολύ αργήσουνε οι εκλογές τόσο χειρότερη θα είναι η κατάσταση για τον κόσμο.

Οταν λοιπόν σήμερα δεν μπορούνε να βγούνε οι πολιτικοί από τα σπίτια τους, θ' αρχίσουνε τις προεκλογικές περιοδείες και ομιλίες; Ποιος θα τολμήσει; Ποιος θα βγει στους δρόμους, ποιος θα πάει στα καφενεία και ποιος θα πάει σε πλατεία της περιφέρειάς του να βγάλει λόγο; Ντομάτες και γιαούρτια θα είναι είδη προς εξαφάνιση. Οι εκλογές που ξέραμε μέχρι τώρα δεν υπάρχουν πια. Με φυλλάδια θα γίνεται ο προεκλογικός αγώνας, με αφίσες κι απ' τα στούντιο της τηλεόρασης.

Απευθείας στον ελληνικό λαό θα μιλάνε μόνο οι αρχηγοί των κομμάτων. Οι υποψήφιοι βουλευτές θα είναι κλειδαμπαρωμένοι στα σπίτια τους και στα γραφεία τους. Με SMS θα επικοινωνούνε με τον λαό. Οχι όμως ότι επί της ουσίας θα αλλάξει τίποτα. Επειδή οι μαλάκες στην Ελλάδα είναι πάντα η σιωπηρή πλειοψηφία που δεν χάνει ποτέ, πάλι οι ίδιοι θα ξαναβγούνε. Χαίρετε.

Το λάθος δικαιολογείται, η άγνοια όχι

ΚΑΤΑΝΟΕΙΣ ότι ο δημόσιος προφορικός λόγος είναι δύσκολος. Ακόμα και οι καλύτεροι ηθοποιοί ξεχνάνε τα λόγια τους ή κάνουνε σαρδάμ. Το λάθος δικαιολογείται. Η άγνοια όχι. Πιάνει λοιπόν την μπάλα έξω από τη μεγάλη περιοχή ο τερματοφύλακας της Σίτι στο «Βικελίδης» και ο σπίκερ βάζει τις φωνές: «Το πόδι του πατάει έξω». Και δύο φορές μάλιστα. Μόνο που το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ. Οταν πατάς τη γραμμή, να παίρνει την μπάλα ο αντίπαλος. Στο ποδόσφαιρο μετράει το πού είναι η μπάλα. Μπορεί ο παίκτης να πατάει και με τα δύο πόδια έξω από την περιοχή αλλά, αν το χέρι του πιάσει την μπάλα κι αυτή είναι μέσα, είναι πέναλτι. Πράγματα γνωστά και σε μικρά παιδιά. Οχι όμως σε επαγγελματίες. Οι οποίοι επαγγελματίες έχουν και την κακή συνήθεια να λένε μεγάλα λόγια.

Εμεινε άναυδος από τη διαιτησία

ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ στον Μπομπαντίγια ο ρεπόρτερ από τον αγωνιστικό χώρο είπε τη μεγάλη κουβέντα: «Το ματς είναι ευρωπαϊκό και ξέρει ότι τον βλέπουν εκατομμύρια μάτια». Πράγματι. Ολη η Ευρώπη από το Ρέκιαβικ μέχρι τη Βαλέτα της Μάλτας είχε συντονίσει τους δέκτες στη συγκλονιστική αναμέτρηση του Αρης - Μάντσεστερ Σίτυ. Και γι' αυτό το ματς ορίστηκε στις επτά. Για να μη στερήσει τηλεθέαση από το Μίλαν - Τότεναμ. Δεν τελειώσαμε όμως. Ο κεντρικός σχολιαστής είχε μείνει άναυδος από τη διαιτησία του Ισπανού Μαγένκο. Οχι επειδή είναι από τις καλύτερες σφυρίχτρες της Ευρώπης. Επειδή έπαιζε πενήντα-πενήντα, ενώ «μια ομάδα εκατομμυρίων σαν τη Σίτι είναι εύλογο να έχει την εύνοια της UEFA και της διαιτησίας». Πράγματι το ρεπορτόριό τους είναι ανεξάντλητο.

[ "Goal" ]
ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ