17:03
19/5
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙΣΑΡΗΣ

Πόλεμος με νέους πλέον μονομάχους

ΟΠΩΣ έχει πει η περίφημη Μαρινέλλα, τα λόγια είναι περιττά. Καθώς τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους. Αυτά δηλαδή που συνέβησαν στον τελικό και τα ακόμα καλύτερα προχθές στη Λεωφόρο. Με τον Ιβιτς να πηγαίνει στο γήπεδο περπατιστός και να φεύγει με το καροτσάκι. Για να δικαιωθεί ο περιβόητος Χαράλαμπος Σταύρος Κοντονής (και οι συν αυτώ) που είχε οικοδομήσει την ακράδαντη θεωρία ότι τη βία στα γήπεδα την προκαλούν η διαφθορά και η ανισονομία.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙΣΑΡΗΣ
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ
ΜΟΙΡΑΣΤΕ

ΟΠΩΣ έχει πει η περίφημη Μαρινέλλα, τα λόγια είναι περιττά. Καθώς τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους. Αυτά δηλαδή που συνέβησαν στον τελικό και τα ακόμα καλύτερα προχθές στη Λεωφόρο. Με τον Ιβιτς να πηγαίνει στο γήπεδο περπατιστός και να φεύγει με το καροτσάκι. Για να δικαιωθεί ο περιβόητος Χαράλαμπος Σταύρος Κοντονής (και οι συν αυτώ) που είχε οικοδομήσει την ακράδαντη θεωρία ότι τη βία στα γήπεδα την προκαλούν η διαφθορά και η ανισονομία.

Με τον δαιμόνιο Ζακυνθινό να κινεί γη και ουρανό για να αποκαταστήσει τη νομιμότητα. Να κυνηγάει μέχρις εσχάτων τον Γκιρτζίκη και τις λοιπές γκρανκάσες της ΕΠΟ. Να στέλνει επιστολές στη FIFA και να της ζητάει να θέσει το ελληνικό ποδόσφαιρο υπό επιτήρηση. Και να καμαρώνει γι' αυτό μάλιστα. Να κυνηγάει σαν νέος Ηρακλής τη Λερναία Υδρα (φωτό) της εγκληματικής οργάνωσης.

Που ένα κεφάλι τής έκοβε και δύο φυτρώνανε. Και τελικά, ύστερα από έναν τιτάνιο αγώνα, τα κατάφερε. Οι γκρανκάσες ξεκουμπιστήκανε από την Ομοσπονδία. Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής, που ανέλαβε να καθαρίσει από το ποδόσφαιρο την κόπρο του Αυγεία, ο εκλεκτός της κυβέρνησης, Ιωάννης Δρόσος. Και εκ δεξιών του Δρόσου για να κρατάει τα μπόσικα ο εκλεκτός του Κοντονή, Ιάκωβος Φιλιππούσης.

Οι διαιτητές της εγκληματικής οργάνωσης τέθηκαν στο περιθώριο. Οπως ακριβώς είχε προβλέψει ο Δημήτρης Μελισσανίδης, Σπάθας και σία τις σφυρίχτρες μπορεί να τις ξαναχρειαστούν μόνο αν πιάσουν δουλειά σταθμάρχες στα τρένα. Κατ' εντολή του πολυχρονεμένου υπουργού, Υφαντής και Παυσανίας, ο ένας μετά τον άλλον, πήραν πόδι από την Ομοσπονδία. Η εγκληματική στο καναβάτσο.

Το νερό για την εξυγίανση είχε μπει για τα καλά στο αυλάκι. Οπως άλλωστε είχε δεσμευθεί δημόσια ο Δημήτριος Μελισσανίδης, «εμείς που αγαπάμε το ποδόσφαιρο, θα το φτιάξουμε». Και πράγματι στον τελικό του Κυπέλλου και στα πλέι οφ μείνανε μοναχοί τους. Και γίνεται στον Βόλο της πουτάνας το κάγκελο. Πριν αρχίσει το ματς. Χωρίς να υπάρχει αφορμή από τη διαιτησία. Χωρίς να υπάρχουν προηγούμενα. Χωρίς να έχουνε να μοιράσουνε τίποτα τα αλάνια της 21 με τα ντερβισόπαιδα της 4.

Και οι δύο στην πλευρά των αδικημένων είναι εδώ και είκοσι χρόνια. Κοινό αγώνα δίνουν οι ομάδες τους για την κάθαρση και την εξυγίανση. Ποιος ο λόγος να σκοτωθούνε αναμεταξύ τους; Οταν μάλιστα έχουν αποκατασταθεί η τάξη και η νομιμότητα. Και φτάνουμε στα γεγονότα της Τετάρτης στη Λεωφόρο. Οταν είχανε μπουκάρει μέσα πρόπερσι, που δεν έγινε το ματς με τον Ολυμπιακό, ήτανε η παρουσία του Βαγγέλη Μαρινάκη που τους είχε προκαλέσει. Και η συσσωρευμένη αδικία των είκοσι χρόνων.

Δεν είναι το ίδιο βέβαια η μπούκα με το κουτί της μπύρας, που πρόκειται για μεμονωμένη ενέργεια. Το αποτέλεσμα ωστόσο είναι ακριβώς το ίδιο. Διακοπή και πόλεμος. Με νέους πλέον μονομάχους. Αφού, λοιπόν, έφυγαν οι κακοί από το ποδόσφαιρο, προς τι όλος αυτός ο σκοτωμός; Στον Παναθηναϊκό να λένε ότι «ο Ιβιτς έφυγε εύκολα από το γήπεδο» και στον ΠΑΟΚ να μιλάνε για «ανυπαρξία και έλλειψη σοβαρότητας της διοίκησης» (Αλαφούζου).

Πώς γίνεται σε λιγότερο από έναν μήνα να τιναχτούνε όλα στον αέρα; Πότε πρόλαβε σε είκοσι μέρες να ξαναχαλάσει το ποδόσφαιρο; Τι θέλει να πει ο ποιητής; Ωραίο ήταν το παραμύθι Κοντονή για την πάταξη της διαφθοράς και της ανισονομίας, αλλά ο δράκος της βίας ζει και βασιλεύει. Αυτά.

OBSERVER: Την ίδια ακριβώς αντιμετώπιση θα έχει την Κυριακή από Θάνο και Γρεβένη.

Η «Θύρα 13» μπορεί να είναι υπερήφανη...

ΕΣ αύριον τα σπουδαία για τον Παναθηναϊκό. Από βδομάδα η συνεδρίαση του ΔΣ για το μέλλον του Γιάννη Αλαφούζου στην ΠΑΕ. Αν θα συνεχίσει, δηλαδή, ή αν θα μείνει το μαγαζί στα χέρια του Μάνου Μαυροκουκουλάκη και του Βασίλη Κωνσταντίνου. Εύκολη σχετικά η απόφαση, όπως και η διαδικασία. Οπως είχε πει ο ειδικός επί των οικονομικών, Χρήστος Παναγόπουλος, στις 13 Ιανουαρίου ο Αλαφούζος έχει βάλει (μεχρι τότε) στον Παναθηναϊκό 30 εκατομμύρια.

Δεν μπορείς να τα πεις λίγα λεφτά σε καιρό μνημονίων. Θα πει κάποιος, αν τη κάνει λος πούλος ο κύριος Γιάννης αφήνει ένα σωρό χρέη. Υπάρχει απάντηση: Ο Αλαφουζος, όπως έχει πει ο ίδιος στη συνέλευση της Συμμαχίας τον Δεκέμβριο του 2015, είχε παραλάβει το 2012 χρέη (φόροι και αμοιβές ποδοσφαιριστών) 45 εκατομμυρίων ευρώ. Σαφώς και ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να έχει και σήμερα χρέη: Δάνεια από τράπεζες, ρυθμισμένες οφειλές στην Εφορία, ποδοσφαιριστές κλ.π., κλ.π.

Σε αυτήν την περιπτωση θα ισχύσει για δεύτερη φορά το περίφημο δόγμα Μάκη Ψωμιάδη. Ο επόμενος πληρώνει τον προηγούμενο. Απλά πράματα: Οπως ο κύριος Γιάννης ανέλαβε τα κερατιάτικα των Αμπράμοβιτς της πολυμετοχικότητας, έτσι κι ο επόμενος θα αναλάβει τα χρέη του Αλαφούζου. Κανένα πρόβλημα. Αυτό που μετράει, άλλωστε, είναι ότι ο Παναθηναϊκός είναι ελεύθερος.

Εσπασε τα δεσμά της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Η «Θύρα 13» μπορεί να είναι υπερήφανη. Οπως έχει πει άλλωστε και ο ποιητής «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή». Η ΑΕΚ δηλαδή που επέσε στη Γάμα Εθνική και ξεχρέωσε έπαθε τίποτα;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Δεν φτάνανε Μαυροκουκουλάκης-Κωνσταντίνου να πούνε ότι έκανε παραμύθι ο Ιβιτς; Επρεπε να το πει και ο Λυμπερόπουλος;


Ο Κοντονισμός δεν είναι κάτι που φεύγει από τη μία μέρα στην άλλη

ΚΑΙ μιας και το έφερε σήμερα η κουβέντα στον Χαράλαμπο Σταύρο, κοινή ήταν η δημοσιογραφική διαπίστωση για τις τεράστιες ευθύνες του Βασιλειάδη για τον τελικό. Επειδή ολιγώρησε. Επειδή δεν εφάρμοσε τον νόμο. Επειδή ήταν κατώτερος των περιστάσεων.

Τα έχουμε ξαναπεί και σε ανύποπτο χρόνο μάλιστα: Η σκιά που άφησε πίσω του ο Χαράλαμπος Σταύρος Κοντονής είναι βαριά. Οι ρίζες είναι βαθιές. Ο Κοντονισμός δεν είναι κάτι που φεύγει από τη μία μέρα στην άλλη. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Η υπουργάρα που έκλεινε γήπεδα και θύρες. Ο Μέγας Γιαραμπής που αποφάσιζε και διέταζε, κατέβαζε ρολά και σταμάταγε τα πρωταθλήματα. Ο μάγκας και νταής που έβαλε τα δύο πόδια του Γκιρτζίκη σε ένα παπούτσι. Ο ανυποχώρητος Ζακυνθινός που, αν δεν σηκώνανε τα σημαιάκια οι λάιντσμεν της αρεσκείας του, ο περσινός τελικός δεν θα γινότανε ποτέ.

Αυτός είναι ο ιδανικός υπουργός για τους αθλητικογράφους: Αυτός που τσαλαβουτάει και νταραβερίζεται με τους παράγοντες. Να το κλείνουμε, λοιπόν, για να τελειώνουμε: Από πού κι ως πού ο υφυπουργός Αθλητισμού έχει την αρμοδιότητα και την ευθύνη της διοργάνωσης του τελικού; Οι τελικοί, είτε για ποδόσφαιρο πρόκειται είτε για μπάσκετ είτε για ξυλίκι, είναι ευθύνη της διοργανώτριας αρχής. Καμία δουλειά δεν έχει ο υπουργός. Εκτός κι αν πρόκειται περί Κοντονή.

[ "Goal" ]
ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ